8

Yargılayan Rab

(Yuhanna 5:19-23)

 

 

İsa Yahudi yetkililere şöyle karşılık verdi: “Size doğrusunu söyleyeyim, Oğul, Baba’nın yaptıklarını görmedikçe kendiliğinden bir şey yapamaz. Baba ne yaparsa Oğul da aynı şeyi yapar. Çünkü Baba Oğul’u sever ve yaptıklarının hepsini O’na gösterir. Şaşasınız diye O’na bunlardan daha büyük işler de gösterecektir. Baba nasıl ölüleri diriltip onlara yaşam veriyorsa, Oğul da dilediği kimselere yaşam verir. Baba kimseyi yargılamaz, bütün yargılama işini Oğul’a vermiştir. Öyle ki, herkes Baba’yı onurlandırdığı gibi Oğul’u onurlandırsın. Oğul’u onurlandırmayan, O’nu gönderen Baba’yı da onurlandırmaz. (Yuhanna 5:19-23)

 

 

Tanrı adil yargıçtır. Bu nedenle biz Tanrı’ya inanmalıyız, Tanrı’dan korkmalıyız, Tanrı’ya saygı göstermeliyiz, O’nun önünde dikkat etmeliyiz. O sevecen ve lütüfkârdır ama haksızlığı bağışlamayan yargıçtır.

Baba Tanrı yargıçtır ama yargılama yetkisini Oğlu’na emanet etti. Çünkü Baba’nın yaptıklarını Oğlu’nun da yapmalarını istedi, Baba Tanrı onurlandırıldığı gibi Oğlu’nun  da onurlandırılmasını istedi, Baba Tanrı ölüleri diriltip onlara yaşam verdiği gibi Oğlu’nun da dilediği kimseleri diriltmesini istedi. Böylece Oğul Baba’nın bütün işleri ve yetkilerine sahip olduğu için Baba’yı sevenler Oğlu’nu da severler.

Baba Tanrı ve Oğlu eşittir (Filipililer 2:6). Kim olursa olsun ‘Tanrı’yı seviyorum’ diyerek İsa’yı sevmezse Tanrı’yı sevmemiş olur, ‘Tanrı’ya saygı gösteriyorum’ diyerek İsa’ya saygı göstermezse Tanrı’ya saygı göstermemiz olur, Tanrı’ya inandığını söyleyerek İsa’ya inanmazsa aslında Tanrı’ya inanmamış olur. Tanrı’ya inanan İsa’ya inanmalıdır.

Bu dünyada yahudiler yada muslimanlar gibi İsa’ya değil sadece tek Tanrı’ya inandıklarını söyleyenler vardır. Tanrı’ya inandığını söyleyerek İsa’yı ihmal edenlerin imanı Gerçekle alakasızdır, bu Müjde’ye uymaz. Görünmeyen Tanrı’ya hizmet etmek isteyense O’nun gönderdiği İsa Mesih’e hizmet ederek İsa Mesih’e inanarak İsa Mesih’e dayanarak İsa Mesih’i onurlandırmalıdır. İsa Mesih’in Tanrı’yla eşit olduğuna inanansa İsa Mesih’e karşı tavrı Tanrı’ya karşı tavrıyla aynı olması lazımdır.

Tanrı bütün yetkisini Oğlu’na verdiği için Oğlu için her şey yarattı. Yuhanna 1:3 “Her şey O’nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O’nsuz olmadı” dedi. Yani, Tanrı Oğlu için her şey yarattı. Önce ilahların göğünü yarattı, içine karanlık yarattı. Bu karanlık evren oluyor. Tanrı karanlığı Tanrı’nın önünde günah işlemiş olan melekleri yargı gününe kadar hapsetmek için yarattı. Ve Tanrı İblis’in yaptıklarına son vermeye gelen İsa Mesih’in günü için insanı yaratıp karanlık gücü altına koydu. İnsanlık ve insanlık için hazırlanmış bütün doğa şartları hepsi Mesih’in gelişi için hızırlanmıştır ve Mesih İblis’in yaptıklarına son vermek için geldi.

Dolaysıyla bizim mutlaka hatırlamamız gereken şey Tanrı’nın Oğlu’nun yargıç olarak gelen olmasıdır. Tanrı Oğlu’nu yargıç olarak gönderdi. Çünkü yargıç olan Tanrı’nın işini Oğlu da yapmasını istedi. Tanrı’nın isteğine göre İblis’i yargılamak için, Tanrı’nın adını yüceltmek için, ve insanlara lütfetmek için Tanrı’nın Oğlu karanlığa geldi.

Günümüzde Mesih inanlıları gerçeği bilmedikleri için iman yaşantısını sürdürürken yoldan saparlar imanını terk ederler. Dolaysıyla biz Kutsal Kitab’ın açıklamakta olduğu Tanrı’nın isteğini iyice bilmemiz gerekir. Yahuda 1:6 “Yetkilerinin sınırı içinde kalmayıp kendilerine ayrılan yeri terk etmiş olan melekleri, büyük yargı günü için çözülmez bağlarla bağlayarak karanlığa hapsetti” diye söyledi. Kendi yetkilerinin sınırı içinde kalmamış olan melekleri karanlığa hapsetti. Yaratılış 1:3’te yazılmış olduğu gibi Tanrı ‘Işık olsun’ diye sözle dünyayı yaratmadan önce zaten karanlık vardı.

Zaman gelince yargıç buraya geldi. 2.Petrus 2:4 “Tanrı günah işleyen melekleri esirgemedi; onları cehenneme atıp karanlıkta zincire vurdu. Yargılanıncaya dek orada tutulacaklar” diye söyledi. 1.Yu  hanna 3:8 “Günah işleyen, İblis’tendir. Çünkü İblis başlangıçtan beri günah işlemektedir. Tanrı’nın Oğlu, İblis’in yaptıklarına son vermek için ortaya çıktı” diye söyledi.

1.Petrus 1:18-20 “Biliyorsunuz ki, atalarınızdan kalma boş yaşayışınızdan altın ya da gümüş gibi geçici şeylerle değil, kusursuz ve lekesiz kuzuyu andıran Mesih’in değerli kanının fidyesiyle kurtuldunuz. Dünyanın kuruluşundan önce bilinen Mesih, çağların sonunda sizin yararınıza ortaya çıktı” diye söyledi. Tanrı’nın Oğlu’nun dünyaya gelip kanını dökmesi çağların sonunda oldu ama aslında dünyanın kuruluşundan önce planlandı. Böylece Tanrı’nın Oğlu İblis’in yaptıklarına son vermek için bu dünyaya gelip kanını döktü.

Tanrı’nın Oğlu İblis’in yaptıklarına son verme işini yaparken insanı özellikle ayırt etti. Koloseliler 1:13-14 “O bizi karanlığın hükümranlığından kurtarıp sevgili Oğlu’nun egemenliğine aktardı. O’nda kurtuluşa, günahlarımızın bağışına sahibiz” dedi. Çağların sonunda gelmiş olan İsa İblis’i yargılamasıyla insanı karanlıktan kurtararak göğe aktarır.

Biz burada Tanrı’nın isteğinin ne olduğunu iyice bilmeliyiz. Yuhanna 16:8-11 “O gelince günah, doğruluk ve gelecek yargı konusunda dünyayı suçlu olduğuna ikna edecektir: Günah konusunda, çünkü bana iman etmezler; doğruluk konusunda, çünkü Baba’ya gidiyorum, artık beni görmeyeceksiniz; yargı konusunda, çünkü bu dünyanın egemeni yargılanmış bulunuyor” diye söyledi. Biz bu söz aracılığıyla önemli bir gerçeği anlamamız gerekir. Günümüzde hıristiyanlık büyük bir kargaşanın içindedir. Çünkü insanlar İsa Mesih’in bu dünyaya gelme amacını yanlış anlamaktalar. Özellikle teologlar bu amacı bilmiyerek kendilerin kısmen bildikleriyle teolojiyi oluşturduğu için teoloji teologların imanına büyük karışıklık yaratmaktadır. Tanrı’nın Oğlu Tanrı’nın sözünün ışığı, yani gerçeğin bulunmadığı karanlığa gelmesinin sebebi İblis’i yargılayacağı zamanı geldiği içindir.

Bazı insan “Keşke İblis günah işlediği zaman hemen yargılasaydı, bu dünyaya gelmek gerekmezdi” der. Gökte Tanrı’ya hizmet eden meleğin iradesi vardır ve o iradede kötülük yapma iradesi de vardır. Tanrı meleğe iradesini sağladığı için onu kullanabilir. Bu konuda yargılayamaz. Dolaysıyla Tanrı gökte meleği yargılamadı, onu karanlığa hapsetti ve Oğlu aracılığıyla İblis’i yargıladı.

Tanrı’nın Oğlu adildir. Sadece doğru insan yargılayabilir. Doğruluk demek doğru olmaktır. Doğru olmamak kötülüktür. İsa sadece doğru insan olduğu için İsa’da olanlar doğru sayılabilirler ama İsa’dan ayrılanlar doğrusuz olurlar.